Achilles 1894 JO8-2 vs. Smilde ’94 JO8-2

04 nov 2025 | JO8-2, Nieuws, Teams

Op zaterdag 1 november 2025 stond de wedstrijd tegen Smilde op het programma. Het zou een miraculeuze wedstrijd worden. Wie herinnerd zich nog de champions league finale van 1999 nog? Tussen Manchester United en Bayern Munchen? Die finale werd in de laatste twee minuten gewonnen door Manchester. Ze stonden 1-0 achter, maar in twee minuten tijd bogen ze dit om naar een 2-1 winst.  Onze Achillianen zouden het publiek een soortgelijk huzarenstukje laten zien.

Leuk detail de leider van Smilde was een collega van de leider van Achilles. Dus ook dit zorgde voor extra spanning, althans bij de leider. 

Er was ook nog transfer nieuws. Pim speelde zijn eerste wedstrijd in het tenue van Achilles. Hij zou al gauw laten zien wat hij waard was.

Snel scorende Smildegers

Snel werden er hesjes geregeld, want Smilde bleek ook een rood/zwart tenue te hebben. Toen de hesjes opgeknoopt en wel aangetrokken waren. Gingen we van start.

De wedstrijd onder leiding van Tycho ging vlot van start.  Over en weer kwamen er gelijk al kansen. De jongens lieten mooi voetbal zien. Toch was het even zoeken naar wat te doen als Smilde de bal had.  David, die op goal stond, had het druk en voorkwam dat we op een vroege achterstand kwamen.  Maar doordat we niet allemaal mee hielpen bij een aanval van Smilde, kwamen we al gauw op een 0-1 en vervolgens 0-2 achterstand.  Boaz en Pim stonden voorin en waren goed aan het vrijlopen. Hierdoor kon Arman, die op het middenveld stond, de bal die hij van Tije via Domingo kreeg, goed doorspelen naar voren. Verschillende combinaties werden er gemaakt door Boaz, Pim en Armand. Maar het enige wat niet lukte was scoren.

Smilde deed dit wel. Hoewel Domingo er weer goed bij zat, braken de Smildegers door onze verdediging. Tije wierp zich voor de bal, maar het mocht niet baten. De 0-3 stond op het bord.

Onze Achillianen bleven door gaan. Iziyad kreeg nog een paar kansen, maar de keeper van Smilde zat er goed bij. Ondanks dat Iziyad nog niet geheel fit was, probeerde hij er goed zijn best te doen. Na een nieuwe uitbraak, bracht Smilde de 0-4 op het scorebord. Alles leek erop dat de winst naar Smilde zou gaan.

Actie op actie

Maar toen kwam daar Arman. Arman had groei laten zien. Daar waar er nog wel eens alleen werd gegaan, had hij de smaak goed te pakken met acties maken. Zo ook nu. Hij speelde de bal af, liep goed door, kreeg hem terug en BOEM. 1-4!  

Dat wakkerde het vuur aan in onze jongens. Er werd goed overgespeeld. Pim wist perfect de ruimtes op te zoeken. Arman en Boaz speelden op hun technische manier tussen de Smilde defensie door. Iziyad was als diepe spits weer een paar keer dichtbij. Tije kwam met Domingo mee opstomen en de druk was voelbaar. De Smilde defensie had het moeilijk. Maar scoren lukte niet….nog niet.

Toen was het rust. Er vond een keeper wissel plaats. David ging het veld in en Boaz ging op goal. De leider gaf wat tips. Er mocht nog feller op de bal gespeeld worden. Tik afstand was belangrijk en meelopen na het passen. Maar in zijn algemeenheid ging het gewoon goed. Zoals zo vaak bij ons. Alleen het doel is soms even moeilijk te vinden

Strijden, vuur en optrekkende rookwolken

Menig voetballiefhebber die niet aanwezig was,  zal balen van wat men in de tweede helft zou gaan missen. Er kwam een wederopstanding van onze jongens die ongekend was. Oefenvormen die we een dag eerder getrained hadden, kwamen mooi terug in deze fase. 

Pim en David begonnen voorin. Zij hadden de opdracht op eerder te gaan schieten. Beide heren hadden een flinke schotkracht in de benen. Domingo , Iziyad en Arman zouden voor de aanvoer naar hun zorgen. Tije in combinatie met Pim en David waren ook gelijk onze stormrammen achterin als Smilde weer zou komen. Het duurde niet lang en kreeg David de bal. Hij trok via het midden op naar de goal. Pim en Arman trokken het veld breed. Hiermee maakte ze ruimte. De leider zag de kans, David nog niet. Hij was zo gefocust om zijn dribbel spel, wat er overigens uitstekend uitzag. De leider en publiek riepen uit volle borst: Schiet, Schiet.  David ontwaakte uit zijn focus en met een Roberto Carlos achtige knal vloog de bal tegen het net. 2-4.  Smilde schakelde snel om. Even was de aandacht weg en probeerde Boaz met Tije te redden wat er te redden viel, maar helaas had de rest te laat door dat ze mee moesten helpen. Een knal, boaz dook naar de goede hoek, maar kon er net niet bij. 2-5.

Achilles gaf niet op. Dat werd ze ook door de leider meegegeven. Nooit opgeven en blijven voetballen.  De wedstrijd is pas voorbij als het laatste fluitsignaal geklonken heeft. 

Er werd vervolgens prachtig samenspel op de mat gelegd. Arman was overal en hij begreep zijn taak. Hij trok met de bal naar de lijn, waardoor twee verdedigers op hem afkwamen. Pim zag de ruimte samen met Tije en doken in het midden naar de goal. De bal werd door Arman naar het midden gepasst. Pim en Tije doken op de bal, Tije was er eerst en met een strak schot schoot hij hem achter de keeper. 3-5. De spanning was voelbaar. Niet alleen bij de spelers , maar ook bij het publiek. Er werd gejuicht en aangemoedigd. 

De leider bracht de term tikafstand nog een keer onder de aandacht. Maar de jongens hadden door wat de leider wilde. Ze hadden namelijk ook gezien dat de keeper van Smilde de bal nooit uittrapte, maar vanuit de nek ingooide. Hierdoor kwam de bal niet zover. 

Kort daarop deed zo’n situatie zich voor. Pim en David, in het dagelijkse leven goede vrienden, waren goed op elkaar in gespeeld. Ze stoomden als een raket op en kwamen binnen tik afstand. Arman en Domingo gingen met hun mee over de zijkanten. Dit kan niet anders dan een intimiderend blok zijn geweest voor de verdediger van Smilde die de bal had. Hij paste hard terug naar zijn eigen keeper, maar die was hier niet op bedacht. De bal rolde het eigen doel in. Een vuur onbrandde bij de leider, het publiek en de Achillianen. De stand was 4-5. Met nog 4 minuten op de klok moest het gaan gebeuren. Was het mogelijk?  Niet opgeven was het motto.

En toen… in de laatste twee minuten. Net als in 1999, stoomden Pim en David weer op naar voren. Domingo, Tije en Arman gingen mee. Iziyad was al diep blijven hangen en trok hiermee een verdediger naar zich toe. Arman kreeg de bal via Domingo op de zijkant. Hij maakte zijn zoveelste actie, speelde twee Smildegers uit en gaf de bal in het midden aan Pim. David stond naast hem en had een vrij schootsveld. David kreeg dan ook de bal. Hij legde de bal goed en vervolgens was daar weer de welbekende kanonskogel die het net uren na de wedstrijd nog na liet trillen. Het was 5-5.  Er werd gejuicht.  Wat een comeback van onze strijders. Want dat waren ze allemaal. 

Toen klonk het laatste fluitsignaal. De rookwolken trokken op. We beseften ons dat we door samen te spelen, echt samen te spelen, dit resultaat hadden bereikt. De leider glunderde dan ook van trots. De jongens hadden een fantastische wedstrijd laten zien.  De jongens hebben niet opgegeven en dat werd uitbetaald. Top!

Leuke bijkomstigheid is ook dat de leider vol trots op het werk kan rondlopen als hij de leider van Smilde tegenkomt. 

Op naar de volgende wedstrijd!