Donderdagavond 29 december zat sporthal Marsdijk weer afgeladen vol tijdens het onderlinge zaalvoetbaltoernooi voor het jeugdkader van de vereniging. Het publiek kon genieten van de zaalvoetbalkunsten van teamleiders, jeugdtrainers, jeugdscheidsrechters en jeugdfunctionarissen. En eerlijk is eerlijk, dit jaar lag het spelniveau zeer hoog en scheidsrechter van dienst Henk Jansen moest dan ook alle zeilen bijzetten om het tempo van de wedstrijden te volgen. Dat het spelniveau hoog lag kwam ook door de afwezigheid van een aantal prominenten. Jan Piet Bosma zat in Disneyland Parijs en dus waren wij verlost van zijn

7-voudige dubbele scharen, wat de snelheid in het spel ten goede kwam. Henk Roewen had 3 uur in de file gestaan op de Kielsterachterweg en arriveerde pas tijdens de finalewedstrijd in sporthal Marsdijk. Dit scheelde weer tig blessurebehandelingen. Zoonlief Frank had zo’n druk werkschema dat deelname aan dit prestigieuze toernooi niet in zijn planning paste. Scheelde het team van Ajax weer in wisseltempo en tot slot simuleerde Brian Blomsma een blessure om onder de immense druk van de favorietenrol uit te komen. Sterker nog. Hij wisselde deze week van koopavond (donderdag in plaats van vrijdag) om nog een excuus te hebben. De  blessures van deze nonchalante voetballer kennen wij namelijk allemaal wel.

De wedstrijden waren dus van hoog niveau. Het onderlinge verschil was dit jaar klein. Veel spannende wedstrijden met een gelijkopgaande scoreverloop. Ook de finalewedstrijden waren hoogstaand. Uiteindelijk ging de “grote finale” tussen de torenhoge favorieten, de All Stars en Everton. Na een moeizaam begin trokken de All Stars de wedstrijd toch naar zich toe en wonnen voor de 4^e keer dit toernooi. Coach Hans de Vroome kon tevreden zijn en de overwinning werd samen met de andere teams langdurig gevierd in het sportcafé van sporthal Marsdijk. Tijdens het vieren van de overwinning kwamen de verhalen los. Zo was Erik Duit intens gelukkig met deze zege. “Vorig jaar hing ik er maar een beetje bij, maar deze keer heb ik echt mijn steentje kunnen bijdragen.” Inderdaad kreeg Erik meer speelminuten van Hans de Vroome, maar vaak gebeurde dit als de wedstrijd al “in the pocket” zat.

Balvirtuoos Björn Abbingh haalde deze editie weinig rendement uit zijn acties (lees: kansloze driedubbel afgedekte afstandsschoten met rechts). Zijn teamgenoten probeerden hem dit meermalen duidelijk te maken, maar zonder resultaat. Zelfs tijdens het nuttigen van de heerlijke snackschotel van sportcafé Marsdijk weigerde hij een bitterballetje af te staan aan een teamgenoot. Abdellah Medjdoub was weer overal te vinden in de zaal, behalve waar hij echt moest zijn. De licht zieke Fred Alting betrad tussen het twitteren door af en toe de speelarena, maar bij het oplichten van zijn iphone vanaf de spelersbank was hij er ook razendsnel weer uit. De ook aanwezige Dick Guit werd er jaloers van. De rookies Romario Tjong A Sie, Tim van Hoorn, Wim Lamers en Gert van Duinen weten nu wat het is om te spelen tegen een tegenstander (All Stars) die het “one touch” voetbal beheersen. En natuurlijk wordt je dan chagrijnig op jezelf en elkaar als je steeds net te laat bent. Maar jullie moeten maar zo denken: dit leermoment nemen ze jullie niet meer af. De aan de bar hangende Geert Korf was dit keer niet actief van de partij. Toch kon Geert het niet laten om enkele keepers van wat tips te voorzien. Ja lezers, ondanks zijn postuur en leefwijze is Geert een fenomenale zaalkeeper.

In het verleden heeft hij de All Stars regelmatig behoed voor nederlagen met zijn katachtige reflexen. Arne Wilpshaar hoorde het aan en deed er natuurlijk niets mee. Arne heeft zo zijn eigen methodes om ballen tegen te houden, maar ook om van grote afstand te scoren. Het knappe van Arne is dat hij zich niet gek laten maken en gewoon rustig blijft keepen/voetballen. Heel knap op die leeftijd. Daar zouden meer jonge spelers een voorbeeld aan moeten nemen. De voor SVZ op het veld actieve Gerard ten Brink was samen met kompaan Max Hulsinga vol verwachting per fiets naar sporthal Marsdijk gekomen. Zijn optreden was een beetje bleekjes en het enige wat het uitzinnige publiek heeft onthouden is het feit dat John Dittrich halverwege het toernooi de zaaldeuren open moest gooien, want anders liep Gerard zelfs door de muren heen. Trouwens Abdellah Medjdoub haalde ook opgelucht adem toen dit gebeurde. Iets minder bleek was het spel van Max. Hoewel Max zich pas echt ging thuis voelen tijdens de derde helft. “Net Asser Boys” zei deze telg uit een echte Asser Boys familie. 

Tot slot nog een dankwoord aan scheidsrechter Henk Jansen, de dames van het scorebord en John Dittrich van sporthal Marsdijk.

Volgend jaar komt er zeker weer een nieuwe editie in de zaal en wordt er tevens in juni een soortgelijk 7 tegen 7 toernooi (zelfde opzet) op het hoofdveld van Achilles 1894 georganiseerd.

Namens de organisatie,
Harold Wekema