Kampioen worden, wie wil dat nou niet? Soms lukt dat simpelweg niet en is een tweede plaats het hoogst haalbare. Zoals voor JO10-2 in de najaarscompetitie het geval was. Over zilver met een gouden randje.

Plezier hebben en het maximale eruit halen; wie dat doet, heeft reden tevreden te zijn. En dat is precies het verhaal voor dit team. In een kleine competitie, waarin eerst twee teams afvielen (JO10-3 en Hoogeveen) en er daarna twee voor terugkwamen (vv Sweel en WKE’16) eindigde de ploeg als tweede achter het ongenaakbare Stadskanaal.

Die won al haar zes wedstrijden en werd dus eerste. Terecht. En Achilles JO10-2? Keurig tweede, zo zagen ook de altijd trouwe supporters – niet in de laatste plaats de oom&tante, opa en oma van Nina. Een woord van dank mag uitgaan naar Nina haar broer, Casper. Die floot veel van de wedstrijden, bij afwezigheid van een scheidsrechter.

Het team met Youri, Gijs, Nina, Yara, Joachim, Sem, Kaiden, Senna en Jelte weet elkaar iedere wedstrijd steeds beter te vinden en ze gaan ook steeds beter samenspelen.

Sportief gezien was er alleen tegen het oppermachtige Stadskanaal tweemaal verlies (10-2 en 5-0). Daar kon ook een fanatiek coachende Eddy in Stadskanaal niks tegen doen. De twee meiden én zeven jongens wonnen echter de andere  vijf wedstrijden, waarvan er drie meetelden in de uiteindelijke stand.

Wat rest is zilver met een gouden rand, een zaalcompetitie in het verschiet en de herinnering aan weer en wind, de regenboog bij WKE en de rijp in Stadskanaal.

X